Barkaidazu
Gaua
da, egun luze baten
bukaera, gauza asko dira atzean utzitakoak, goizetik bizitakoak. Nekea
da
egunaren sentsazioa, lanean murgiltzearen ondorioa, goizetik egindakoa.
Eta
horrela zer, zer uzten dugu guretzat? Eta
horrela zer, zer maite ditugunentzat? Zergatik bizitzaren hondarrak
utzi
benetan axola zaigunari? Zuri, neri, gurí...
Gaur,
berriz, ohikoa ez den zerbait egin dut nik:
irrifar batekin hurbildu naiz zugana, maitasunaren seinale da. Honela,
bizitza
beste bidean doa, denboraren banaketa orekatua ta bakoitzari berea.
Barkaidazu ez banaiz gai izan,
maite dudanari
denbora eskaintzeko gai, maite dudana zaintzeko gai: zuri, neri,
gurí...
Nik badakit; agian
berandu da. Baina hau da nik
sentitzen dudana, bihotzak agintzen didana: zu maite zaitudala.
Horregatik, barkaidazu.
Askea naiz
Egun
gogorrean ere hemen nago, altxatu det nere burua. Eskaile(re)tan behera
launaka
jeitsita inolaz ez naiz motela. Gaur bertan frogatu nahi dut saiatzen
al zeran
nere itzala harrapatzen…
Ilargi
betean,
hego-haizean, jakin nahi det berdin nagoen. Nekezko gauean, goizeko
ihintzetan,
neregatik aldentzen zeran. Baina zuk frogatu dezu nere pausoak zure
bidetik
badoazela.
Minutuetan,
ordu luzeetan, distantzian ere aske naiz
zurekin. Iparorratza
bezela gida nazazu leku egokira.
Elkarrekin
goazela, esan maitia haizearen norabidea. Gure hegalaldi horren
sentimenduak bultza
gaituela aurrera.
Gerturatzen
gituzten oihartzunek zu nirekin egoteko diote orain. Keinuka ari dan
irrifarrean
ni zurea naizela esaidazu. Elkarrekin gaudela, entzun maitia nere
bihotzaren
taupada: zarata ateratzean hitz egin nahi du, aske naiz zurekin,
maitia. (Errepika)
Elkar
begiratzean, hitzen ixilean, ulermena gainditzean, sakonki maitatzean
ta
esatean, hegalak zabaltzen zurekin. (Errepika)
Maite
zaitut
Zure
begiak mintzo dira gaur, kristala bezain fin. Zure
malkoetan kutsatzen da iraganak egin badizu min. Zure aurpegian
isladatzen da
hondamendiaren gertaera; etorkizunean egia aurkitzeko lurbirak izan ohi
dira.
Senti
(e)zazu: bizirik zaude. Ikus (e)zazu zure
leihotik, dasta (e)zazu goiz eguzkia, har ezazu arnas berria.
Jai
har ezazu zure pentsamenduan, irribarre egin,
zurekin bainago!. Estutu nigana zure bihotza ta esnatu zaitez grin onez
betea,
argia bizi nahian. Leihotik sartzen printzak... Ihintza bezala goizean
hemen
nauzu, ene maitea.
Jardun
zera, bai maitea, goizean zure gauzak egiten.
Pausoka ereiten zabiltza, sentitu dudana sentitu al duzu? Bide
bazterretik oinez
nabil zure izena errepikatzen, zure maitasunak inguratzen nau, ez al da
hori
polita?
Maite zaitut, besterik ezin egin.
Maite zaitut, zu zara nere argi.
Maite zaitut, esaten dizut leihalki.
Maite zaitu, zu zara nere bizi.
Maite zaitut, zutaz naiz ni egarri.
Maite zaitut, zu zara nire ur garbi.
Maite zaitut, atsedenerako iturri.
Maite zaitut, zu nire mirari.
Gure
uhartea
Gaur
goizean, eguzkia esnatzean,
bera aurkitu dut etxetik hurbil zela. Erraz ez, baina bere begirada
umila
disimuluz eskibatzea lortu eta denbora
gelditu da, unea luzatuta,
burura hainbat galdera
ekarrita.
Orduen
bueltan, tabernatik irtetean, gauaren hotzean hortxe jarraitzen zuen. Eta ez zen hura ere une
egokia itsaso berean
ginela ohartzeko. Zergatik
bera hemen
hotzez izoztu arte besteok gainetik zapaltzen dugula?
Hauxe da gure gizartearen zama!
Olatuak garamatza, zentzugabeki, gure uhartera.
Gauean,
lorik sakonenean, ametsezko paraje batean murgildu naiz. Ez nuen esnatzeko gogo
handirik, hura baitzen
nire ametsezko lurraldea. Mundua beste bat zen, maitasuna errege, bake
ta
elkartasunaren lurraldea.
Hauxe da...
Ilusiozko
hasierak
Denbora
aurrera doa abiadan, bizitza atzetik doa bide berean. Laguna, ez zazu
galdu
zure aukera, egi bihurtu zure ilusioa.
Hauek
dira ilusiozko hasierak, dena aurretik izaten duten uneak; aurrera
jarraitzeko indarra
ematen dutenak, gure kantuz apainduak.
Agian,
hasiera batean zailtasunak, oztopoak daude; baina zuk sinesten duzuna
beti,
izan
helburu.. Laguna: zure bidea ibiliz egin, dituzun helburu ta amets onak
lortzen
saiatu.
Hauek
dira ilusiozko hasierak, dena aurretik izaten duten uneak, aurrera
jarraitzeko indarra
ematen dutenak, gure kantuz apainduak.
Ekaitza
denean
Eguzkia
noizbait badoa
itzaltzen edo ilargia pausoka jaisten, lainoak badira agertzen ta
ekaitzak
hurbiltzen, ez zaitez izutu, lagunak dizu laguntzen.
Hitzak
ere ez badira
etortzen, zure liburu txurian ezin dotore janzten, umetxoen irrifarra
ez baduzu
ulertzen... ez zaitez izutu, lagunak dizu laguntzen.
Kontatuko sekretu bat,
ene barne-barnetik datorrela, benetan. Konfidantzaz etor zaitez,
aldamenean
jarri, kontatu ekaitz hori.
Hodei
ilun horiek
desagertuko dira, iraganaren nekea arinduko. Zure ekintzen gidari zu
zeu izango
zara, maitasunez zaudela inguratuta, uneoro.
Lagun batek, lagun
bati
Bizitzan
opa dizut zorionik goxoena, ilargia beterikan duen gau-argia, eguzki
distiratsu baten ikuspegia, erreka gardeneko kantu alai eta bizia.
Noizbait
ikusi al dute
zure aurpegia, barneko sentimendu ta grinen irria? Suzko maitasun
horren iturria, baretasun
onena, kantu ederrenaren irria?
Pausoka
goaz elkarri eskuak emanik bide estu
honetatik, ez dago besterik. Hemen nauzu, arren, bihotza
hunkiturik bake
ederrean murgildurik (maitasun zoria biziturik).
Mugan
Ezin onarturik, ispilu aurrean, gau goibeleko ondorioa. Non ote nintzen galdetuta, irudi haiek zetozen...
Ezin gainditurik buruko mina, ohean etzanda ,memorian... kalea artean ziztu bizian... Oraingo hontan ni ez nintzen gidaria.
Atarian egun berria, nere horma eta sapaian urteak doaz bere bidean, ni izateko.
Ezin ulerturik misterioa: ona nahi eta lortu kaltea. Hitz goxoetan zapore mikatza, ezin lorturik korapilo hau askatzea.
Atarian...
Zu zentozela
Larunbata honetan neure zentzu
guztiak ametsetan zeuden; ihes zihoazen zure bihotzera. Zure zai nintzen
geltoki zaharrean, zurekin nintzen arratsalde hartan.
Muxu bat emanik, lehendabiziko
begiradaren zirrara. Bidean zehar, zuhaitzak mu(g)itzen zairen, beren sustraiak berberak zirela, zure sustraiak nigan zeudela.
Hau ote dugu bidea?
Ilundu aurretik...
Errealitate hutsa jausi da azkenik
ilusiozko munduan; xirimiriak argitu dit burua. Pentsamenduok zu zaituzte maite,
eta zureak nigan kantari.
Iluntzen ari da, baina gertu
somatzen dut zure itzala. Lagundu arren, maita zaitzadan. Nere suaren distira
begietan, zure begiez argiak ez du itzal.
Hau ote dugu bidea?
Ilundu aurretik...
Entzun erlojua, denbora aurrera doa etengabean, ur tanten gisa,
itsasora heltzean. Tick-tacka etengabe gugan dugula, zure besoetan bakean
naizela.
Zurekin batera bidean noala,
neurekin batera bizi zarela… neurekin batera bizi zarela.
Barruan
Egun grisa dago arratsalde hontan,
euri zaparradak dira noiz-nahi.
Zabaldu berri da patioko atea,
aire berritua, arnastu nahi.
Kontzertua hasi da, jendea bueltaka,
hormatik hormara doazela.
Batzuk urrun dira, patioko atean, besteak hizketan, izkinetan. (bis)
Buruko ekaitzak arindu
nahiean,
musika-doinuak aska ditzan.
Barruan gogorik ez ezer ospatzeko, kanpotik dena errez, errez...
Buruko ekaitzak arindu
nahiean,
musika-doinuak aska ditzan.
(bis)
Lur berrietara
Ez (e)zazu galdetu,
ez (e)zazu galdetu zergatik...
Ez (e)zazu be(g)iratu,
ez (e)zazu begiratu atzera nor/zer dago(e)n jakin nahirik.
Tren honek eramango nau toki berrietara,
zapaldu gabeko lurretara.
Askatasun gogoa nik dut
bidaide,
nere geltokia zein den jakin
gabe.
Lur berri misteriotsutan murgildu berri naiz
aukera hau galtzerik ez dut nahi
Askatasun doinuak ditut
bidaide,
nere geltokia zein den jakin
gabe.
Oparitu neri
Zu ikusteko gose, esan liteke,
zu ukitzeko gose, zu jateko gose.
Egarri ere esan liteke,
zu edateko egarri, zure odol-egarri.
Non sartzen zara zure bila bizi naiz ni,
nere buruaren txokotik zu ezin atera nabil.
Zutaz ahazteko diozu ta edonon ikusten zaitut,
nere auzoan ez da inor, zu baino ez.
Emaidazu bihotz hori, oparitu
neri
Emaidazu bihotz hori, neretzat
bakarrik
Ene bihotzaren taupadak, zuk duzun arrazoia
ez dit entzuten uzten
(e)ta bukatzeko duzun gogo hori, itxaron bai baina, ezin dut jasan.
Denborak dena sendatzen omen du, egia ala gezurra, ni ez nago prest.
Maitasuna barruan eramaten omen da, zuk ez dakit, nik sentitzen dut.
Emaidazu bihotz hori, oparitu
neri
Emaidazu bihotz hori, neretzat
bakarrik
Zu marraztuz
Ilusioen munduan zu marraztu zaitudalako, hor zaude…
Eta arkatzez marraztu dut bihotz bat zure inguruan,
pentsatuz ez zela borratuko. Geroago ikusi dut beste bihotz bat zure ondoan:
hori ere ez zaizu eroriko. Behintzat ulertzeko, behintzat ikasteko… zuretzat
ere bai…
Nere ametsen jabea, saminen erregina zera, nere larrosen
azken nahien lekua.
Bi bihotzen maitatzea: bat maite eta bestea tresna. Lehena
gertuago egonen da. Nahigabeko ilusioan, zuk esandako hitz soiletan, muxu bat
eta egongo gera.
Nere ametsen jabea, saminen erregina zera, nere larrosen
azken nahien lekua.
Nere maitasun-tentazio, bekatuen trono bortitza, bazenekien
gertu samar nengoela.
Behintzat ulertzeko, zuretzat ere bai…
Nere ametsen jabea, saminen erregina zera, nere larrosen
azken nahien lekua.
Ez jolastu bihotzekin! Nerea kristalezkoa da, besteak,
berriz, hautsi daitezkeenak.
Minutu bat
Ni zure ametsa izanik, zu
gertu egotea, isiltasuna dario, ura bezela uholdetan. Bai ,denbora bukatu da,
eta guretzat ez da hitzen beharrik, azkenik zu zaitut ondoan.
Zugandik jaso dut nik ez-ohiko
begirada, maitasuna irudikatuz, zure begien ispiluan.
Minutu bat, ez joan orain…esan
nahi dizut gauza soil bat: Zure begiak
daude nigan sarturik, erotuz nabil urrun baitzabiltza nigandik…
Mezuak ez irakurriz, deiak ez
erantzutean, malko bakartien dantzari musika notak gehitzean.
Minutu bat…
Portobello
Otsailak 12, larunbata, nagiak
kenduta goizean goiz abiatzen naiz. Aterkia eskutan, zertako? Batek daki hiri
honek ekarriko dizuna. Kolpez-kolpe, metroaren sarrera kolapsatu hontan, nere
bagoia noiz hartuko zain nago.
Ladbroke, goizeko 10ak,
kolorerik gabeko geltokia, urbeko kaleetan azkar ezin ibiliz nabil, ez bainaiz,
ez jakina, baso zahar hontarako bidea hartu duen bakarra.
Parez-pare nago, kolorez
bustita, azoka eguna: bertan margotu nuen bizitakoaren doinua, kolorez bete
nuen margorik gabeko egun iluna.
Koloreak, larunbatero kalearen
alderik-alde, eta eguzkia sarritan hiriko behe-lainoak estalita.
Parez-pare nago, kolorez
bustita, azoka eguna: bertan margotu nuen bizitakoaren doinua, kolorez bete nuen
margorik gabeko egun iluna.
Gau isilean
Bikoteak, ezkongabeak, gorrotoa eta maitasuna, ilargia
eguzkiarekin talkan itsasoaren uhinetan islatua. Ezagupenak jainkotuak,
politikoak merkatuetan, espetxeetan erosten dugu bakea, kanpoan, berriz,
saltzen zaigu nekea.
Zu erantzuna amets-munduan, inongo lotura(r)ik gabe zu
baitzara erantzuna; ametsen munduan esna nazazu zu ikustera.
Jainkoak sortuz etengabean, hitzak hainbat, beldurrak
milaka. Neure orria bete nahiko nuke nik disgustuz behintzat ez baitut nahi
hiltzerik.
Zu erantzuna amets-munduan, inongo lotura(r)ik gabe zu
baitzara erantzuna; ametsen munduan esna nazazu zu ikustera.
Esna nazazu zu ikustera! Hainbat Jainko sortzen baita
denboraren imajinan, hainbat Jainko sortzen baita gure altzoan.
Ezin irtenik
Itxoin beharrak minduta, urruntasunak minduta,
luma-paperaz nere samina handituz: “ostegun, gau eder hartan, maitasunaren
kabian inozenteki harrapatuta”
Ta harrez gero leku hartatik ezin irtenik, ezin irtenik
nabil.
Mezuren bat jasotzeak, zure ahotsak urrunean, elkar
ikusteko esperantza handitzen dit.
Berriro ere zu musukatzeko beste behin ere zu besarkatzeko, zure
maitasunak ez duela etenik.
Ta harrez gero leku hartatik ezin irtenik, ezin irtenik
nabil.
Gudarako aitzakiak
Diru goseak etorkizuna guda bilakatzen du!
Demokraziaren garaia omen dugu, botuaren bidez etorkizuna
gidatuz. Teoria hutsetik errealitatera jaitsiz, hori horrela denik ezin dugu
sinetsi!
Bestela, ikusi guda guztiak, botere eta diru gose
direnak.
Nazkatuta gaude hau ezin dugu onartu, aski dugu!!
Nazkatuta gaude hau ezin dugu onartu, aski da-eta!!
Baztertu ditzagun ejerzitoak, desegin ditzagun talde
armatuak! Nazkaturik gaude guda guztiez, hitz egin dezagun behingoz bakeaz!!
Joan dira
Gogoratzen al zera haurrak ginenean zein zoriontsu ziren
egunak herri hartan?
Gogoan al dituzu udako oporretan lagunekin jolastuz
pasatako orduak?
Gaur dena aldatu da, denak joan dira, batzuk betirako
zurekin batera.
Ez dira itzuliko, ez dira etorriko denbora aurrera
azkarregi doa.
Ez dira azalduko, ez dira agertuko, gure bidea amaituz dihoa.
Negarrez naukazu, atzera begira, argazkien aurrean
bakardade hontan.
Ez dira…
Hainbat izar
Gauaren altzoan ezeren bila ez noanean, ulertu ezin diren
hitzen nahastean, ilunpetatik, gau-ibiletan, zain zaudela dirudi,argi-eztia.
Zeruan daude hainbat eta hainbat izar, zure barruan dago
ederrena.
Isileko mintzaira hortan, ezeren bila ez noanean, prest
dago nire ganbara zuretzat. Nere begiak estaliz, hau amets bat besterik ez zenez,
bizitza bera amets bat dela jakin dut nik.
Zeruan daude hainbat eta hainbat izar, zure barruan dago
ederrena... gure barruan dago ederrena.
Pelipe
Laneko egun aspergarria zen ez zegoen susmorik, aztarnik,
aldatuko zuenik. Nagusia betiko moduan, datuak direla, zirela, egin behar zela…
Eta atea ireki zen, hara begira nintzela….begira…
Nigana hurbilduz irrifar batez, berarekin hitzordurik al
nuen… ta disimuluz baietz ta baietz, bere aurrean zorabiatuz nintzen
Bilera gelara joan ginen, eseri, kaferik? Airea jarriko
ote dut? Informazioa behar zuela, datuak zirela, direla, aztertu behar zela.
Berak hitz egin ahala, zorabioak aurrera… gero eta gehiago, kolokatua nintzen
Bere lurrinak kolokaturik nire tokian ezin geldirik, usai
horrekin eten ezinik, gela hortatik ezin irtenik. Nigana hurbilduz…
Zeren zai
Iluntasuna
gerturatzen den egun horietan zure esanak etortzen zaizkit berriz
burura. Maitia, ez duzula amesten diozu ta nere ametsa zera zu.
Negar-malkoekin jolasten nabil bakardadean. Zeru-begietan ikusten nuen nere etorkizuna. Maitia, ez duzula amesten diozu ta nere ametsa zera zu.
Zeren zai ote nago zurekin egoteko? Zeren zai ote nago zure ahotsa entzuteko? Ezin dut...
Zeren zai?
|
